![opvangplekken voor asielzoekers](https://nieuwkomersregistratie.nl/app/uploads/2024/05/opvangplekken-voor-asielzoekers.jpg)
De provincies hebben de opdracht gekregen om voor 1 november plannen in te dienen voor het creëren van opvangplekken voor asielzoekers. Het ministerie van Justitie en Veiligheid wacht op deze plannen, die onderdeel zijn van de nieuwe spreidingswet. In deze blog bespreken we de details, uitdagingen en de betrokken provincies.
De deadline en het doel
De provincies moeten voor 1 november afspraken maken met hun gemeenten. Dit gaat over het aantal opvangplekken voor asielzoekers. De plannen moeten bij het ministerie van Justitie en Veiligheid worden ingediend. Daarna beoordeelt de verantwoordelijke bewindspersoon deze twaalf plannen voor 1 januari 2025. Provincies zonder goed plan kunnen worden gedwongen door de staatssecretaris. Die kan opvangplekken toewijzen aan gemeenten via een verdeelsleutel.
Het doel is om in 2024 en 2025 in totaal 96.000 opvangplekken te realiseren. Dit zorgt voor een eerlijke verdeling over alle provincies en gemeenten. Provincies zoals Zuid-Holland, Noord-Holland en Noord-Brabant moeten extra inspanningen leveren. Tot nu toe hebben zij minder opvangplekken geboden, terwijl provincies zoals Groningen en Drenthe al goed op schema liggen.
Gemeenten moeten ook plekken regelen voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’ers). Dit vormt ongeveer 8,5 procent van het totale aantal opvangplekken per gemeente. Gemeenten die extra inspanningen leveren, kunnen een financiële bonus krijgen. Dit varieert van 1000 tot 2000 euro voor elke extra plek die minimaal vijf jaar beschikbaar blijft.
Uitdagingen voor de provincies
Zuid-Holland, Noord-Holland en Noord-Brabant hebben de grootste opgave om opvangplekken voor asielzoekers te realiseren. Zuid-Holland moet bijna 20.000 opvangplekken regelen, Noord-Holland ruim 16.000 en Noord-Brabant een kleine 15.000. Deze provincies hebben al jaren relatief minder asielzoekers opgevangen en moeten nu dus extra inspanningen leveren om aan de spreidingswet te voldoen.
Betrokken gemeenten en de bonusregeling
Gemeenten die extra inspanningen leveren, kunnen een financiële bonus ontvangen. Dit varieert van 1000 tot 2000 euro per extra plek die minimaal vijf jaar beschikbaar blijft. Deze bonus moet gemeenten stimuleren om meer opvangplekken te creëren. Ook moeten gemeenten plekken regelen voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Deze groep vormt ongeveer 8,5 procent van het totale aantal opvangplekken per gemeente.
Huidige opvangcapaciteit en toekomstige behoeften
Op gemeenteniveau valt op dat Westerwolde, waar Ter Apel onder valt, nog maar 131 plaatsen hoeft te verzorgen. Dit is opvallend laag gezien het feit dat daar momenteel dagelijks ruim meer dan 2000 mensen worden opgevangen. De spreidingswet zorgt ervoor dat andere provincies en gemeenten nu meer bijdragen, waardoor de hoge druk op bepaalde gebieden afneemt. Hierdoor kunnen deze provincies zich richten op het behouden en beheren van hun bestaande faciliteiten, zonder extra opvangplannen te hoeven maken.
De spreidingswet in de praktijk
De verdeling van opvangplekken
De spreidingswet zorgt voor een eerlijke verdeling van opvangplekken over het land. Dit betekent dat provincies zoals Zuid-Holland, Noord-Holland en Noord-Brabant nu extra inspanningen moeten leveren. Deze provincies hebben in het verleden minder opvangplekken geboden, terwijl provincies zoals Groningen en Drenthe al goed op schema liggen.
Provincies met bestaande opvangplannen
Groningen, Drenthe, Flevoland en Gelderland hebben al voldoende opvangplannen. Deze provincies hebben in het verleden genoeg opvangplekken gerealiseerd. Hierdoor zijn extra inspanningen nu niet nodig. Deze provincies kunnen zich richten op het behouden en beheren van hun bestaande faciliteiten, zonder extra opvangplannen te hoeven maken.
De rol van de staatssecretaris
Als provincies geen goed plan indienen, kan de staatssecretaris ingrijpen. De staatssecretaris kan opvangplekken toewijzen aan gemeenten via een verdeelsleutel. Dit zorgt ervoor dat alle provincies hun aandeel leveren en dat de druk eerlijk verdeeld wordt.
Conclusie
De deadline voor de provincies om plannen in te dienen voor opvangplekken voor asielzoekers nadert snel. Het is belangrijk dat alle provincies hun verantwoordelijkheid nemen en bijdragen aan een eerlijke verdeling. Provincies zoals Zuid-Holland, Noord-Holland en Noord-Brabant hebben een extra uitdaging. Zij moeten snel handelen om aan de spreidingswet te voldoen.